1. Impressie van De Binnenplaats aan het Zuiderdiep in Groningen
2. Axionometrieën
3. Het bospark: nieuwe elementen over de oude heen
De Binnenplaats
De Binnenplaats in Groningen stelt de kunst die de Fraeylemaborg bezit tentoon. Het museum verwijst door middel van metaforen naar de kwaliteiten die de borg bezat en bezit, en waar toekomstig te ontwikkelen kwaliteiten nog bijgeplaatst kunnen worden, net als in een bloemenpyramide. Deze metaforen kunnen worden ‘tentoongesteld’ in speciale uitsparingen in het gebouw, die samenkomen in een verticale as.
De borg heeft zich in meer dan 1000 jaar ontwikkeld van een klein stenen bouwwerk tot een respectabele borg met een mooie tuin. Elke bewoner gebruikte de borg voor een bepaald doel; de borg diende de gebruiker.
De huidige gebruiker heeft de borg zelf tot doel gesteld; de gebruiker dient de borg. Hierdoor ontwikkelt de borg zich niet verder, maar staat stil in het jaar 1940. De bezoeker moet het idee krijgen dat de Fraeylemaborg in 1940 is opgehouden met ontwikkelen.
In het ontwerpvoorstel wordt de borg weer privébezit. De nieuwe bewoner ontwikkelt de borg op geheel eigen wijze, zoals dat al meer dan 1000 jaar gebeurd is. Het huidige bospark wordt ontwikkeld als een park dat de status van de borg weerspiegelt. Bezoekers van het park kijken over de centrale zichtas naar de borg en hebben het gevoel dat zij in iemands privétuin rondlopen.
Er is voor gekozen om het museum in Groningen te plaatsen omdat er –behalve een eigendomsrelatie- geen relaties tussen de collectie en de borg zijn. Bovendien zijn de bezoekers van het museum een totaal ander publiek dan de bezoekers van de borg. Ook valt aan te nemen dat de aantrekkingskracht van de huidige collectie niet zal zorgen voor een groot publiek in Slochteren.
De Binnenplaats verwijst naar de respectabele geschiedenis en toekomst van de borg. De borg wordt weer privé en heeft het mooie vooruitzicht van een dynamische toekomst.