De virtuoze pianotranscriptie beleefde een ongekende bloeiperiode in de tweede helft van de 19e eeuw. Het was de glorietijd van de piano en de pianovirtuozen. In de loop van de 20ste eeuw verdwenen de transcripties weer grotendeels van de programma’s en werden vaak beschouwd als tweedehands of zelfs tweederangs muziek.
Ondanks dit wijd verbreide vooroordeel, hield Rian de Waal zich als pianist en musicus ruim vijfentwintig jaar bezig met de transcriptie. Hij wijdde er ook zijn onderzoek aan, dat hij mede uitvoerde binnen het lectoraat Lifelong Learning in Music & the Arts. Rian de Waal overleed in mei 2011. 
In zijn onderzoek wordt het wat, hoe en waarom van de Romantische pianotranscriptie uitvoerig beschreven. De Waal's  doel was het belang van transcripties aan te tonen en deze (opnieuw) een legitieme plaats in de concertzaal te geven.
In het boek dat van zijn onderzoek zal verschijnen, wordt een historisch overzicht van de transcriptie gegeven en wordt beschreven hoe die indertijd ontvangen werd. Rian de Waal onderzocht de nauwe relatie tussen interpretatie en transcriptie en gebruikte onder andere als bron de beroemde pianist-componist Godovsky, die een transcriptie ‘een muzikaal essay over een muzikaal onderwerp’ noemde.  Het boek zal vergezeld gaan van opnamen van transcripties uitgevoerd door Rian de Waal. Het onderzoek is van buitengewoon belang voor zowel professionele musici als studenten, maar ook zeer interessant voor de geïnteresseerde amateur pianist.