Mentorschap vormt een belangrijk onderdeel van de Masterprogramma's en de resultaten van dit onderzoek worden onder meer gebruikt in de mentormodule van de nieuwe Music Master van het Prins Claus Conservatorium. Docenten van de Masteropleidingen van zowel het Prins Claus Conservatorium als het Koninklijk Conservatorium namen deel aan een ontwikkelingsprogramma voor mentoren. De bedoeling van het mentorproces in de masterprogramma's is onder meer om studenten te laten reflecteren op hun beroepspraktijk en hun persoonlijke ontwikkelpad te helpen bepalen.

Als de mentortrajecten eenmaal zijn gestart, werden ze geëvalueerd door middel van ‘action research’. Ook werd aandacht besteed aan co-mentoring. Momenteel lopen er een serie cross-sector en cross-arts projecten binnen het lectoraat. Samenwerkende partners in deze projecten worden eveneens in het mentoring project betrokken.

Onderzoekers: Peter Renshaw, Marc van Roon, Rineke Smilde (evaluatie).

Mentorschap

Mentorschap is een ontwikkelingsproces, dat elementen van coaching, facilitatie en advieswerk omvat. Doel is kennis te delen en tot individuele ontwikkeling te inspireren. Mentorschap kent een langere-termijn focus met het oog op het voeden van persoonlijke groei en mensen te helpen om hun creatieve, persoonlijke en professionele ontwikkeling in een bredere culturele, sociale en/of opleidingscontext te plaatsen.

Co-mentorschap

Co-mentorschap behelst een dynamisch samenwerkend leerproces voor creatieve en culturele beroepsbeoefenaars en toekomstige leiders in scholen met als doel een wederzijdse uitwisseling van kennis, vaardigheden en ervaring tot stand te brengen. Doel is de uitoefening van innovatieve partnerschappen tot stand te brengen en te onderhouden en creativiteit en creatief leren in het hart van hun organisaties in te bedden. Het gaat om een voor een bepaalde tijd afgesproken verbintenis met een duidelijk overeengekomen doel.

In zijn rapport The Place of Mentoring, probeert Peter Renshaw te verduidelijken hoe professionele musici zich kunnen verdiepen in de reflectieve en reflexieve praktijk van hun eigen ‘lifelong learning’. Onderstaand rapport is een uitgebreidere versie van het oorspronkelijk in 2006 verschenen werk.