String Masters

Het doel van het project 'Groningen String Masters' was de verdere professionalisering van het strijkorkest Camerata Ardesko en de professionele integratie van het ensemble. De voorbereidingen voor het project vonden plaats in november en december 2007 en het project zelf startte in februari 2008 als 'Groningen String Masters'. Deze naam verwijst naar het verwerven van vakmanschap in het strijkersegment binnen de klassieke muziek, maar ook naar een eigentijdse realisatie van de traditionele meester-leerling relatie in het coachingstraject. We refereren hierbij aan de manier waarop het project vorm krijgt met de ontwikkeling van Camerata Ardesko, en haar specifieke samenstelling en eigenschappen als het belangrijkste speerpunt.

De twee projecten die het lectoraat in de afgelopen jaren organiseerde binnen het kader van 'Groningse Nieuwe', hebben laten zien dat een geïntegreerde aanpak van artistieke coaching aan de ene kant en zakelijke en marketing coaching aan de andere kant, als erg waardevol wordt gezien door de musici. Het ondersteunt hen in het begin van hun carrière en het helpt hen om hun eigen initiatieven te lanceren. De benadering ‘leren door doen’ is ook erg nuttig gebleken voor toekomstige projecten van de musici. Juist door deze aanpak leren de musici een continu repertoire aan kennis en vaardigheden en dit stelde hen in staat om vorm te geven aan latere initiatieven los van begeleiding. Dat is waarom we ook met deze methode werken in het project ‘Groningen String Masters’.

Camerata Ardesko
Het strijkorkest Camerata Ardesko bestaat uit een mix van erg getalenteerde musici die onlangs zijn afgestudeerd of die bijna afstuderen aan het Prins Claus Conservatorium. Alle ensembleleden wonen in de stad Groningen. Allemaal hebben ze de wens en de bedoeling om verder vorm te geven aan hun professionele carrière door het ensemble. Camerata Ardesko werd in 2006 opgericht door een internationale groep (bijna) afgestudeerden die toevallig ook goed met elkaar bevriend waren. De leden komen uit verschillende landen, zoals Australië, Zweden, Spanje, Portugal, Rusland, Roemenië en Nederland. Ze zien muziek niet als een baan maar als een manier van leven en ze wilden een orkest dat deze filosofie zou weerspiegelen. Het orkest werkt meestal zonder dirigent, omdat ze het gevoel hebben dat de musici op deze manier actiever betrokken zijn in het proces van muziek maken. Ze geloven ook dat dit zorgt voor een grotere intimiteit en hechtheid van het ensemble. Ook de naam Camerata Ardesko weerspiegelt hun filosofie. Camerata refereert aan een groep 16de eeuwse Florentijnse kunstenaars die regelmatig samenkwamen om hun ideeën over kunst uit te wisselen en Ardesko betekent ‘in brand steken’ of ‘doen ontvlammen’.

Camerata Ardesko zijn: op viool Melanie Waite, Romana Porumb, Hieke Dam, Any Bermudez Otero, Mara Oosterbaan, Hartini van Rijssel en Floor Bram. Op altviool Chirstophe Weidmann en Luis Diez Arcaro. Op cello Pedro Vaz en Zoe Wallace. Op contrabas Alex Osipenko.

Gastmusicus cellist Michel Strauss

Michel Strauss (1951) begon zijn muzikale opleiding bij cellist Jean Brizard. Toen hij 14 was, ging hij naar het Conservatoire Supérieur de Paris, waar hij zijn eerste onderscheidingen won op het gebied van kamermuziek en cello, onder begeleiding van Paul Tortelier en Maurice Gendron. Daarna studeerde hij in Amerika aan Yale University met Aldo Parisot. Hij keerde terug naar Frankrijk om te werken aan de verdere ontwikkeling van zijn activiteiten als musicus in een kamerorkest en als solist.

Michel Strauss heeft door zijn enorme kwaliteiten als cellist en pedagoog een enorme impuls aan het ensemble gegeven. Hij coachte Camerata Ardesko op een heel directe manier tijdens dit project. Hij liet verschillende manieren van samenspelen aan bod komen, liet het ensemble dit ervaren door te horen en vooral door te luisteren. Dit bracht een bewustwordingsproces op gang dat zijn uitwerking niet miste. Door zijn vrije en intelligente manier van spelen leerde Michel Strauss het orkest hoe doeltreffend te reageren op een solist, op elkaar en het inspelen op nieuwe muzikale situaties die er ontstonden. Hij ging ook in op aspecten van spelen in een ensemble zonder dirigent zoals Camerata Ardesko.

Coach Jan Ype Nota
Jan Ype Nota had een artistieke, organisatorische en interactieve inbreng. Hij besteedde aandacht aan het samenstellen van een groep die over de artistieke zaken ging nadenken en hier de verantwoordelijkheid voor neemt. Hij besprak hoe je een programma samenstelt, er samenhang in brengt en hoe je een thema aanbrengt in een serie concerten. Het ensemble pakte voorstellen snel op en gaf er op eigen wijze vorm aan. Van groot belang bleek overleg en goede communicatie over artistieke, en ook organisatorische zaken. Het orkest functioneerde, afhankelijk van het repertoire, als strijk- maar ook als kamerorkest, aangevuld met bijvoorbeeld blazers. Nota adviseerde over hoe om te gaan met deze werkwijze, wat het betekende voor repertoire en programmakeuze en de opbouw en het onderhoud van een netwerk van deelnemende musici. De rolverdeling binnen het orkest was een onderwerp waarover meer duidelijkheid ontstond, en was een "work in progress". Het ontbreken van een dirigent bleek niet alleen een muzikale uitdaging maar was dat ook in de organisatie van de repetities. Hierover werd ook advies gegeven.
Meer over Jan Ype Nota


Gastmusicus Noëlle Weidmann
Noëlle Weidmann werd geboren in 1985 in Metz en begon piano te spelen toen ze vijf jaar was, waarna de cello een jaar later volgde. Aan het conservatorium te Metz begon ze zich steeds meer toe te leggen op de cello, bij Jean Charles Rougier. In 2001 werd ze toegelaten tot het Conservatoire National Supérieur de Musique de Paris, in de klas van Michel Strauss van waaruit ze afstudeerde. Noëlle Weidmann vervolgde haar studie aan het Prins Claus Conservatorium in Groningen bij Jan Ype Nota en Michel Strauss. In 2006 werd ze benoemd als solocelliste van het Noord Nederlands Orkest. Ondertussen werd ze aan het Parijse conservatorium toegelaten tot de 'cycle de perfectionnement' en soleerde ze bij talloze orkesten in Frankrijk en Nederland.

Concerten
Camerata Ardesko gaf in totaal drie concerten tijdens dit project. Cellist Michel Strauss was aanwezig als solist tijdens het concert in mei in de Andrea Elkenbrachtzaal aan het Prins Claus Conservatorium, en Noëlle Weidmann, hoofdcellist van het Noord Nederlands Orkest, was solist tijdens de andere concerten.

Interview met deelnemer Melanie Waite

Nadat ze met lof was afgestudeerd aan het ‘Sydney Conservatoire of Music’, kwam Melanie Waite naar Groningen om viool te gaan studeren bij Florian Donderer, concertmeester van de Deutsche Kammerphilharmonie en voormalig hoofdvakdocent aan het Prins Claus Conservatorium. In 2006 richtte Melanie met Camerata Ardesko op. Spelen in orkesten is altijd haar grote passie geweest.

Melanie: Tijdens mijn hele high school en conservatoriumjaren in Australië speelde ik zeker vier keer per week in drie of meer verschillende orkesten. De wens om op structurele basis in een orkest van hoog niveau te spelen was een van de redenen om Camerata Ardesko op te richten. Als medeoprichter van het ensemble wilde ik deel uitmaken van een orkest dat jonge professionals een plek biedt waar ze niet alleen op een hoog niveau uitvoerend bezig kunnen zijn, maar dat daarnaast de kans biedt om je echt in de muziek te verdiepen en niet alleen de noten te spelen. De lange termijn visie is ook om het orkest op een punt te krijgen dat het zelfstandig op professioneel niveau functioneert en een structureel inkomen aan zijn leden biedt.

Je hebt toch de Huygens Beurs gekregen in April 2008?
Ja, dat klopt. De Huygens Beurs is voor buitenlandse studenten die in Nederland studeren. Ik weet niet precies waarom ik hem heb gekregen, ik denk dat mijn werk met Ardesko ervoor gezorgd heeft dat mijn aanvraag opviel tussen die van andere muziekstudenten die alleen bezig zijn met het bespelen van hun instrument. En dat ik de aanvraag in het Nederlands heb geschreven hielp misschien ook.

Welk kamerorkest komt het dichts bij jouw ideaal en waarom?
De Deutsche Kammerphilharmonie, Concerto Kóln en Europa Galante zijn de kamerorkesten die voor mij muzikaal gezien het meest uitdagend zijn. Deze orkesten hebben allemaal iets unieks en zijn op hun eigen manier pakkend in hun geluid. Ook zijn het alle drie orkesten waar je de energie van de musici kunt horen, zelfs in hun CD-opnames.

Wat zijn jullie ambities met Camerata Ardesko?
Met Groningen als thuisbasis willen we onze activiteiten verder uitbreiden, liefst internationaal natuurlijk. Met Camerata Ardesko spelen we zonder dirigent, dit genereert een grotere intimiteit tussen de musici en geeft ieder individu in het orkest meer verantwoordelijkheid. Ook spelen we staand, zodat we als musici meer bewegingsvrijheid hebben. We willen bereiken dat het publiek onze energie en toewijding aan de muziek voelt en ziet en dat het publiek daardoor beroerd of ‘aangestoken’ wordt. We vertellen op het podium ook altijd iets over de muziek die we spelen (in plaats van het af te drukken in het programmaboekje) met als doel meer communicatie tot stand te brengen. Bij het uitbreiden van ons repertoire is het ons doel om muziek uit alle periodes op te nemen en een passende en onderscheidende speelstijl en geluid voor de verschillende periodes te creëren. Daarnaast hebben we ook een aantal crossgenre projecten in de planning.