Kennisdomein en onderzoekslijn
Het lectoraat Popular Culture, Sustainability & Innovation richt zich op het transdisciplinaire kennisdomein waar popcultuur, technologie en economie elkaar ontmoeten. Kunstenaars en ontwerpers kunnen in deze interactie een initiërende en katalyserende rol spelen. Het lectoraat heeft als doel de mogelijkheden van artistiek onderzoek en de inzet van popcultuur in maatschappelijke innovaties optimaal te benutten.
De centrale onderzoekslijn van het lectoraat PDI is:
Populaire cultuur en artistiek onderzoek als aanjagers voor Transformaties in de leef- en werkomgeving
Het lectoraat beoogt onderzoeksprojecten te ontwikkelen in samenwerking met experts op het gebied onder andere stedelijke en regionale gebiedsontwikkeling, verschuivingen in regionale industrie, krimp, energie en ecologische vraagstukken. Deze onderzoeksgebieden zijn geïdentificeerd als relevante aanjaag gebieden voor kunstenaars en ontwerpers vanwege de betrokkenheid van bewoners, gebruikers en andere stakeholders en de gelaagdheid van de problematiek. Immers, in deze contexten zijn vraagstukken van verschillende aard onlosmakelijk met elkaar verbonden. Kunstenaars en ontwerpers kunnen een essentiële katalyserende bijdrage leveren aan projecten met een dergelijke complexiteit door hun verassende probleembenadering, kritische grondhouding, associatieve ‘hands-on’ werkwijze, en hun focus op ervaring, beleven en interactie.
Methode
In het handelingsonderzoek dat gehanteerd wordt binnen het lectoraat Popular Culture, Sustainability & Innovation worden analyse en interpretatie gecombineerd. Hierbij onderscheiden we drie vertakkingen binnen het zogenoemde praktijkgericht onderzoek:
Onderzoek voor de praktijk, hier ontstaat kennis die aangewend wordt voor de realisatie en verdieping van de (artistieke) inhoud, hier worden meestal conventionele methodologiën gehanteerd, zoals sociologisch en etnografische onderzoeksmethoden, veldonderzoek, interviews e.d.
Onderzoek naar de praktijk, hier ontstaat kennis over technieken, aanpakken die leiden tot praktijk- of beroepsvernieuwing, hier worden meestal praktijkeigen technieken gehanteerd zoals schetsen, aantekeningen, fotografie, simulaties, reflecties, story-boarding e.d. Deze worden overigens regelmatig aangevuld met bovenstaande conventionele sociologische methoden.
Onderzoek door of in de praktijk, door creatieve technieken, vaak gecombineerd met conventionele methodieken, wordt kennis opgebouwd over sociale, politieke, filosofische of andersoortige complexe vraagstukken.