Bouwzaken: Van Natuurhistorisch museum naar Academie voor Schone Kunsten
Frans Epping toont ons gezelschap een serie schitterende foto’s van oude en meer recente hoekjes in het “kunstkwartier” dat het gebied rond de Westerhaven in toenemende mate wordt. Het monumentale pand van het oude Groninger museum kent een lange geschiedenis; reeds in 1854 ontstond het initiatief om een eigen Groninger museum te ontwerpen en in 1895 werd de opdracht tot de bouw verstrekt. Frans legt de toehoorders net behulp van plattegronden en foto’s uit, hoe drie markante gevels zijn ontworpen.
Voor de ontwikkeling van een nieuwe bestemming is men niet over één nacht ijs gegaan. In de nabije en verre omgeving zijn inspiratiebeelden opgedaan, zowel voor de omgeving van het gebouw, om er een boeiende en samenhangende omgeving van te ontwerpen, als voor de vernieuwing van het interieur. We zien talrijke dwarsdoorsneden van het gebouw, van souterrain tot en met de tongewelven. Binnengedeelten vallen soms niet onder de status van monument, waar dit wel het geval is met buitengevels. Het nieuwe depotgedeelte kan eventueel gekoppeld worden aan het monument. Van meerdere varianten zien we de dwarsdoorsneden. Ondertussen leren we er wat vakjargon bij, zoals bij de mogelijkheid om delen van het gebouw “op te toppen.” Nieuwe referentie-beelden, nieuwe mogelijke invullingen.
Na het gebouw van het Natuurhistorisch museum wordt ook Academie Minerva, het gebouw van Piet Blom, onder handen genomen. Tijdelijk wordt het Natuurhistorisch museum gebruikt door het Groninger Museum, omdat ook daar “groot onderhoud” wordt uitgevoerd. Tegelijkertijd wordt gezocht naar minimale leegstand. Ook hier zien we verschillende interieurwensen van belanghebbenden: witte wanden ten behoeve van exposities tegenover het voorstel van de architect om een wand terug te brengen in oude staat of één wand geheel terug in de sfeer van De Ploeg. De Gemeente verzorgt de regie om al deze belangen en invalshoeken tot hun recht te laten komen.
Was het niet handiger om geheel Minerva weg te halen en een andere locatief te bieden? Ja, zeker, dat zouden veel kunstenaars graag zien! Bijvoorbeeld de benutting van de Suikerfabriek, met veel loodsen, niet zo kostbare vierkante meters en een ruim budget voor inrichting. Frans schetst ons ook het krachtenveld van deelbelangen, de keuze van het College van Bestuur en de beoordeling door de Commissie Welstand, die echter ook niet oppermachtig is. De Gemeenteraad kan haar oordeel ook terzijde schuiven!