Emmer als toilet
“Op dit moment zit ik in een klein Chinees dorpje in de Shanxi-provincie. Na wat kleine aanpassingsproblemen, ben ik nu redelijk gewend geraakt aan de emmer die als toilet dient en de houten matrassen. Op mijn stagedagen bezoek ik ongeveer acht kinderen per dag. Dit zijn allemaal gehandicapte weeskinderen die door de politie op straat zijn gevonden. Via de organisatie waarvoor ik werk, worden deze in pleeggezinnen geplaatst.

Wassen met vervuild regenwater
Tijdens zo’n stagedag is het hard werken onder smerige omstandigheden, denk maar aan kinderen die per ongeluk over je heen plassen. Een douche is dan welkom. Daarom heb ik mijn intrek genomen in een hostel. Het wassen gebeurt hier namelijk met koud en vervuild regenwater uit een van de emmers die buiten geduldig staan te wachten tot een nieuwe bui komt aanwaaien.

Creatieve oefeningen…
Hoewel mijn Chinees steeds beter wordt, blijft het lastig om dingen uit te leggen. Zo denk ik aan de pleegouders aan wie ik voorstelde zelf creatief om te gaan met reik- en grijpoefeningen. De volgende keer trof ik een patientje aan die de brandende sigaret van zijn vader steeds aangaf en aannam. Wel creatief, maar niet mijn bedoeling…

Gastvrij en vriendelijk
De mensen in het dorp zijn vanaf het eerste moment erg vriendelijk. Ze behandelen mij bijna als een filmster door alsmaar foto’s te maken, handtekeningen te vragen en me voortdurend uit te nodigen voor diners. Op het kolenvuurtje worden dan - in het regenwater uit de emmer - zelfgemaakte noodles gekookt. De groente uit de tuin en de geslachte kip uit het eigen kippenhok maken het diner compleet. Ook thee-drinken behoort tot het vaste ritueel. De meeste mensen willen graag rijstwijn drinken, en het kost me elke keer veel moeite om hier onderuit te komen. Het is een manier van gasten ontvangen die uniek is en die ik erg waardeer, maar ik weet dat er nog meer patientjes wachten. En daar beginnen de rituelen weer van voren af aan…”