Maandag 28 september

ALO 1A

Vandaag mochten we uitslapen. Althans... laten we zeggen dat ons perspectief op uitslapen na deze week wel een beetje veranderd is. Onze activiteiten vonden namelijk plaats bij de groeve waar ook onze bivaks stonden, dus we hoefden niet vroeg op pad.

Nadat de bivaks waren opgeruimd en het ontbijt achter de kiezen zat, konden de klim- en hoogteparcoursactiviteiten beginnen. Voor de één was dit hét moment waar de hele week naar was uitgekeken, terwijl de ander toch wat meer spanning voelde bij het idee om op grote hoogte aan de slag te gaan.

Er werd geklommen, geabseild, over hoge bruggen gelopen en natuurlijk werd ook de vrije val getrotseerd. De klas hielp elkaar om grenzen te verleggen, maar er was ook alle ruimte om aan te geven wanneer een grens écht bereikt was. Soms werd er aangemoedigd om toch nog een stapje verder te zetten, en soms was het gewoon prima om te zeggen: vandaag even niet.

Een van de uitspraken van de dag kwam dan ook uit de groep zelf:

"Iris, je zorgt toch wel voor bewijsmateriaal? Want mijn moeder gelooft nooit dat ik dit gedaan heb..."

Gelukkig hebben we genoeg foto's om het thuisfront straks van het tegendeel te overtuigen.

Na de activiteiten en een korte pauze ging de tas weer op de rug. Tijd voor een nieuwe hike. De tocht begon met een stevige klim. En heel eerlijk… die klim is eigenlijk nooit geëindigd. Iedere keer wanneer we dachten dat we bijna boven waren, bleek er na de volgende bocht gewoon nóg een stuk omhoog te lopen.

Voor een aantal begonnen de pijntjes van de afgelopen dagen inmiddels toch wel over te gaan in serieus ongemak. Maar ook hier liet de klas zien dat je er niet alleen voor staat. Tassen werden overgenomen en zware spullen werden verdeeld.

Joost zijn uren in de sportschool kwamen daarbij goed van pas. Hij zorgde ervoor dat ook Chantal veilig boven kwam. Aaron nam ondertussen de leiding over de tassen en wist de hele ‘tassen-situatie’ weer op orde te krijgen. En Joris? Die besloot dat het klagen van de afgelopen dagen blijkbaar voorbij was. Hij ging zelfs met dubbele bepakking naar boven. We waren bijna trots.

Toen uiteindelijk de bivakplaats in zicht kwam, werd er even flink genoten van het uitzicht. Na een korte adempauze en een moment van bezinning begon de avondroutine alweer: latrine bouwen, kampvuur aan en bivaks opzetten.

En toen gebeurde er iets wat na deze week bijna als luxe voelde: iedereen zat voor de verandering eens bij daglicht aan de avondmaaltijd. Een klein geluksmomentje.

De avond werd nóg beter toen bleek dat er voor de groep een heerlijk kratje met versnaperingen klaarstond. Daar werd uiteraard dankbaar gebruik van gemaakt. Het bleef dan ook nog lange tijd gezellig en onrustig op de heuvel bij Comblain-la-Tour.

Ondertussen beginnen de gedachten steeds vaker af te dwalen naar thuis. Op de vraag ‘Waar zou je bij thuiskomst heel gelukkig van worden?’ kwamen dan ook prachtige antwoorden:

Tijn: mem haar Chinese tomatensoep en tortilla's.
Dirk: Franse kwark, een potje Fortnite en slapen in zijn eigen bed.
Falko: vanillevla met appelmoes.
Joost: pasta bolognese en een potje Fortnite.
Jorrit: hamburger speciaal en patat met mayo van De Canterlanden.
Loes: “Geen idee, ik weet het echt niet… maar niet dit.”
Remon: een patatje oorlog, een kroketje met mosterd en een biertje.
Carlos: een dubbele cheeseburger van McDonald's.
Aaron: douchen en een zelfgemaakte pizza van zijn ouders.
Lucas: een bucket van KFC en naar zijn vriendin.
Marieke: sushi en Esmee.
Nikki: boboti met oma's boontjes.
Belle: een schoon bed en een pizza mozzarella.
Chantal: een frikandel speciaal en een knuffel van Wasbeer.
Roos: watermeloen en een koude cola.
Jort: een heerlijk biertje
Jari: salad bun van de five guys en KFC
Lotte: een broodje kroket en een warm bad.
Isa: een frietje mayo uit de airfryer en een sparkling Ice Tea.
Jordi: pizza met veel vlees en een biertje.
Boaz: kapsalon met heel veel knoflooksaus, een biertje en een heerlijke douche.
Stijn: kapsalon met heel veel knoflooksaus en een douche.
Mees: pizza salami en een koude cola.
Daniël: frikadellen, kroketten en kipnuggets uit de frituur.
Joris: “Een vijf-dubbele douche en roti van mijn moeder.”

Het moge duidelijk zijn: het thuisfront wordt gemist, maar vooral een eigen bed, een warme douche en eten van thuis staan inmiddels hoog op het verlanglijstje. Nog heel even volhouden!

Groetjes,

Carlos & Boaz

ALO 1B

Elk jaar komt weer de vraag. De vraag waarvan ze weten dat er eigenlijk geen antwoord op te geven is, maar het blijft de belangrijkste vraag van de week. De vraag die zij hopelijk als docent nog heel vaak zullen krijgen. Ergens rond dag drie wordt hij voor het eerst gesteld, een beetje voorzichtig nog. Maar op de op een na laatste dag wordt hij, aan het kampvuur, altijd volmondig gesteld.

"Janco, zijn wij nou eigenlijk de beste klas die je ooit gehad hebt?"

Een vraag waar eigenlijk geen antwoord op te geven is. Want wanneer ben je nu de beste klas? En ondanks dat de studiebegeleider van deze klas er naar eigen zeggen nog steeds uitziet alsof hij zelf net van de ALO is gekomen, heeft hij toch al 15 jaar aan vergelijkingsmateriaal. En dus is het goed om te kijken wanneer je nu echt de beste klas bent.

Is dat als iedereen alle onderdelen heeft meegedaan? Als dat zo is, dan is 1B zeker de beste klas. Alleen hebben een aantal studenten ook ervaren dat het soms heel belangrijk is om iets niet te doen. Om bij een abseil of een freejump te zeggen: 'dit is voor mij net te spannend, dit is mijn grens'. Dat is tijdens de dag op het hoogteparcours zeker door een aantal studenten duidelijk gezegd.

Is het dan als je als klas luidruchtig zingend en dansend door de Ardennen gaat? Nee, in dat geval komt de 1B van dit jaar op de laatste plaats. Ik heb ze nog niet op een lied kunnen betrappen. Geen enkele. In plaats daarvan heerst er rust en kalmte in 1B. Natuurlijk, er wordt af en toe wat geroepen en soms is het nodig om je stem te verheffen om je verstaanbaar te maken. Maar zeker het bivak bouwen gebeurt met een kalmte en rust waar volwassenheid uit spreekt. Er wordt een plan gemaakt, taken worden verdeeld en vervolgens wordt er kalm gewerkt. Zonder haast, maar zeker niet zonder doelgerichtheid of met gebrek aan focus.

Is het dan als iedereen niet klaagt, geen pijn heeft en alles makkelijk vindt? In dat geval zou 1B zeker een van de beste klassen zijn. Maar wat eigenlijk nog beter is, is dat een aantal studenten heeft gezegd: 'ik kan eigenlijk niet verder lopen op deze manier'. En wat dan nog meer voor deze editie van 1B pleit, is dat andere studenten dan vragen: 'wat heb je nodig om wel verder te kunnen?' En de groep geeft zelfs aan dat 'laten we het eerst proberen' soms niet de beste keuze is. Dat je beter het eerste stuk even je tas aan iemand anders kan geven, en als het dan inderdaad goed blijkt te gaan, je altijd nog het laatste stuk de tas weer terug kan nemen.

Zou je dan de beste klas zijn als je de stoerste verhalen hebt? Waarschijnlijk wederom geen eerste plaats voor 1B. Vandaag gingen de gesprekken af en toe zelfs over gevoelens. En moest zelfs iemand bekennen dat dit kamp ervoor zorgde dat je per ongeluk iets persoonlijks deelde. Of gesprekken over familie, werk en zelfs over het geloof. Al moet ik als SLB'er ook bekennen dat er een aantal gesprekken zijn die helaas nooit meer van mijn trommelvlies zullen verdwijnen, en dat voor mij de enige optie is om er maar mee te leren leven.

Uiteindelijk moet ik bekennen dat het niet valt te zeggen of 1B nu de beste klas is die ik ooit heb gehad. Het enige wat ik kan zeggen is dat ik ontzettend veel bewondering heb voor hoe de klas met elkaar is omgegaan en hoe elke student zijn eigen worstelingen overwonnen heeft. Bij het kampvuur vanavond gaven ze aan dat ze trots zijn op de samenwerking met elkaar, hoe ze een plan maken en zich daaraan houden en dat ze trots zijn op hoe iedereen én alles heeft gedaan én hoe ze samen wederom boven zijn gekomen om de laatste bivak te bouwen.

Wat ze vandaag dan gedaan hebben, vraagt u? Ze moesten vroeg op, best wel doorlopen naar de 'river crossing' (met driepoten een pad bouwen over de rivier) om vervolgens een aantal kilometers te lopen met veel hoogtemeters (en het beste uitzicht van de week), waarna er drie uur gemountainbiket werd. Het toetje was 3,5 km loodrecht omhoog lopen en een bivak met 'een viewke' bouwen.

Gisteravond is het 01:30 uur geworden aan het kampvuur. Het weerwolfspel stond al klaar.

Morgenochtend nog een kort dagje. Ze dalen af van de bivak naar het treinstation, waarna ze hopelijk in minder dan de helft van de tijd van de heenreis weer naar huis zullen reizen.

ALO 1C

once again een vroege ochtend, we worden om 5:45 gewekt. Zodat we op tijd weer vertrekken kunnen. Snel inpakken en daarna voor de 4x oprij pindakaas op brood. Even een poging tot op frissen en een goeie camp sleep verder konden we op pad maar de volgende spannende activiteit. speleo (grot verkennen ) Een korte instructie en we vonden de grot betreden door de brievenbus. Voor de ene was het spannender dan voor de andere. Eenmaal verder in de grot kregen we een verhaal te horen over Vleermuizen die in de grot leefden. Om te verkopen dat de jonge vleermuizen tegen ons aanvliegen moesten we klei van de grot op ons gezicht smeren. Verder waren de doorgangen goed te doen en was het een Leuk activiteit. Na het grot beklimmen hadden kregen we een lange pauze en had Frank pannenkoeken mix mee dus konden we daar van smikkelen. Daarna gingen we onder weg richting de volgende activiteit.

De volgende activiteit was best wel nat. Het estafette spel en de wateroversteek waren op deze best wel warme dag erg verkoelend.

Tijdens de wateroversteek sprong groot deel van de klas bijna direct het water in. Het doel was om alles en iedereen aan de overkant te krijgen. Dit ging in een rap tempo! Daarna het estafette spel. De klas werd in 2 delen verdeeld.. De eerste opdracht was z.s.m. water in een emmer te gooien mbv goede samenwerking Daarna moesten we puzzelen. Door de puzzel op te lossen konden we rekenen. Horizontaal, verticaal en diagonaal het getal 15 krijgen. Toen beide groepen klaar waren gingen we naar onze nieuwe slaapplek. Deze keer kwamen we wel in daglicht aan. De bivakjes stonden snel, waardoor we ook snel lekker konden eten. Na het eten even de clearing doen en nu met z'n allen lekker bij het kampvuur. Morgen weer heerlijk naar huis.

Tot morgen en liefs,

ALO1C

Dan nog de lieve tekst van de overige studenten.

Doeke: T is super leuk hier. Heel gezellig met de klas.
Ismee: Hey lieverds! Het gaat prima hier. Blij dat ik bijna thuis ben.
Ruben: Hoi. Het is erg leuk hier. Het eten is lekker, maar kan niet wachten om thuis te komen.
Jens: Yo, het is .. zwaar, maar wel leuk. Groetjes aan D, oma en Jullie.
Sono: Hoi, het is geweldig hier! We hebben net de bivak voor de laatste avond opgezet. Verheug mij om iedereen weer te zien! Ik hou van jou! Groetjes aan oma, snoek, opa, fam en vrienden.
Naomi: Lieve paul, mama, Iddo, Benjamin en alle Jansens, het gaat hier hartstikke goed en ik mis jullie soms, maar de parels van 1C houden mij wel bezig., Liefs Naomi.

ALO 1D

ALO 1D, het laatste avondmaal…

En waar denk je dan aan? Ja, aan wat je morgenavond thuis wel niet voor lekkers gaat eten. Of drinken, of wie je graag wilt zien, wat je graag wilt doen.

Dus we blikken even vooruit. De vraag aan de studenten tijdens het bouwen van de laatste bivak op toch wel de beste plek van de week: de groeve, was dan ook: Als je straks thuis bent, wat ga je dan als eerst doen? Of wat heb je het meeste gemist?

Jesse: douchen en contact met thuis.
Wietze: Gamen met mijn beste vriend
Ruben: lekker uit eten.
Lela: ook lekker uit eten en ook de diertjes even knuffelen.
Janke: een bakje kwark na het avondeten op de bank.
Isa: lekker en vooral genoeg eten en goed slapen.
Matthijs: mijn bed, mijn moeder en mijn vriendin heb ik gemist! Het eerste wat ik ga doen is een goede biefstuk bakken en douchen.
Joran: Mama een knuffel geven, een goede burger eten en weer muziek luisteren.
Merle: HayDay spelen, maar eigenlijk wil ik nog wel even blijven…
Benthe: op de bank mijn katten knuffelen.
Renske: op de bank liggen met mijn kat op schoot.
Pien: mijn ouders knuffelen, oohh en ik ga mijn moeder vragen of ze sushi wil halen! En natuurlijk een heel koud biertje.
Jasmijn: mijn hondjes en papa knuffelen en douchen.
Gies: douchen, bier drinken, slapen.
Ivar: een vette hap, mijn eigen bed en een lekker alcoholisch drankje.
Luuk: mijn eigen bed, normaal eten zondag dat gezeur met kokend water en die zakjes en douchen.
Nick: het allereerst als ik thuis ben: ik zet een box aan in de woonkamer met het nummer diamanten ring, dan ga ik een filmpje maken van hoe ik dat zing en stuur ik dat naar Ivar. Verder een vette hap eten en douchen.
Kayne: een ijskoud potje bier, de familie bellen en een vette hap halen met mijn vrienden.
Olle: Bier drinken, vette hap en contact met de fam.
Jordy: slapen, sporten, familie.
Stein: douchen. Terugkijken op een aantal prachtig mooie dagen, maar ik heb ook wel zin om iedereen weer te zien en het normale leven op te pakken.
Noam: een biertje, eten, hond knuffelen
Julian: een koude pot bier, papa opzoeken en een broodje hamburger uit de sputterpan eten.
Mieke: m’n hond knuffelen, een sangriatje doen en een goede entrecote eten.
Bas: mijn vader knuffelen, een goede bak koffie drinken en een kapsalon eten.

Laatste dag.

Pabo-ALO 1B

Hallo! Daar zijn we weer, maar wel voor de laatste keer helaas...

Vandaag was weer een leuke dag. We werden natuurlijk allemaal weer vrolijk en met een goed humeur wakker. We waren zo vrolijk omdat we in de ochtend maar 200 meter hoefden te lopen naar de activiteit, het mountainbiken. Waar Jory en Femke kennis hebben gemaakt met de lokale bebossing, de brandnetels. Het was redelijk zwaar omdat we allemaal al erg moe waren. Toch waren er een paar toppertjes die wel in de supersnelle groep wilden fietsen. De rest in de snelle groep had wat opstartproblemen maar aan het eind vond bijna iedereen het hartstikke leuk! Na wat klimmen en lekker afdalen waren we na 2/3 uur bij het beginpunt. Hier werd er door sommige nog ff gepoept op een normale wc en het drinken bijgevuld, ook allemaal ff bijkomen en wat eten voordat we gingen beginnen aan de discover nature! Hierbij gingen we brood zelf roosteren boven een zelfgemaakte vuur en oversteken door of te tokkelen of gezellig op een vlot peddelen! Voordat we weer op dat vlot mochten kregen we een paar raadsels om onze hersentjes te laten kraken. Ook het land van geen idee werd ontdekt en ontrafeld. Het orginele plan was om vandaag nog 12 km te lopen na deze activiteiten, gelukkig was legende Morten zo lief om dat te verkorten en dat wij zelf de route moesten uitzoeken! Dit gebeurde super onder de leiding van Marith en hulp Mika! Uiteindelijk is het een route van zoon 8 km geworden voordat we gezellig aankwamen bij de laatste bivak dat dicht bij het spoor zit waar we morgen heen moeten! Na weer dezelfde taken als normaal en het eten maken, zitten we heel gezellig bij het kampvuur waar het gevoel bij iedereen top is en we terugblikken op een geweldige leerzame outdoor week waar we niet alleen onszelf hebben leren kennen maar vooral elkaar en de natuur! Wij maken er nog een geweldige laatste avond van met muziek en wat te eten en te drinken. Deze week zou nooit zo geweldig zijn geweest als we morten niet hadden gehad als begeleider. Hij heeft ons echt heel vaak geblessed en activiteiten verzonnen waardoor wij steeds een hechtere klas werden. Wij de razende reporters zitten nu even buiten het kampvuur en zien al onze klasgenootjes samen zitten, we zijn een echte hechte groep geworden. Weer veel liefs naar huis en tot morgen!!

Pabo-ALO 1C

De studenten van ALO-PABO 1C hebben vijf prachtige dagen gehad hier in de Ardennen. Ik heb me deze week meerdere keren verbaasd over de grenzen die zij voor zichzelf hebben verlegd en vooral over de manier waarop deze groep samen de week is doorgekomen.

Van spannende activiteiten en momenten waarop het even tegenzat, tot veel gelach, samenwerken en elkaar helpen. Het was mooi om te zien hoe de groep steeds hechter werd en hoe iedereen op zijn eigen manier een stap buiten zijn of haar comfortzone heeft gezet.

En dan is het alweer de laatste avond…. De week zit er bijna op. Daarom heb ik de studenten gevraagd: Waar kijk je thuis nou écht naar uit? En wat hoop je dat er klaarstaat wanneer je thuiskomt?

Ik heb genoten van deze klas en heb fantastische momenten mee mogen maken met deze klas.

Groetjes: Bram Postma
Outdoor Educator

Teun: lekkere kip kerrie
Joost: Harry’s café met een corona met een limoentje
Julian: ijs koude Texel scuum koppe en een lekker stukje biefstuk
Rome: sushi
Stan: blok oude kaas old Amsterdam
Willemijn: een glas limoen chello met ijsklontjes sushi ( mijn zusje weet wel welke ik lekker vind van yumi)
Femke: lekkere druiven
Valentijn: checken tenders
Renske: een bakje met echt lekker fruit ( papa mama jullie weten wat ik lekker vind) het liefst een veel verschillende sorten fruit
Rode: schaaltje heerlijke aardbeien
Renate: een bord patat met een frikandel
Timon: een broodje bami schijf met pinda saus,
Een broodje kroket met mosterd, een patat oorlog een fruit salade en corona met een limoentje.
Eline: susi en mozzarella met tomaat
Stef: lekkere tripel karmeliet, broodje kroket met mosterdsaus, een grote patat mayonaise en een friekandel speciaal.
Roan: ijskoud hertogjan, een grote goed gekruide patat en twee kroketten.
Sem: ijskoud flesje heinike en een grote kapsalon en een bakje sushi
Jewel: koude Hertogjan, worteltjes gesneden door mama.

Na een nacht onder de sterren geslapen te hebben zijn wij om 8.00 begonnen aan onze eerste hike naar de eerste activiteit, mountainbiken. Toen we bij de activiteit aankwamen konden wij eindelijk even naar een normale wc! Toen iedereen er klaar voor was en de buffels alle fietsen hadden klaargezet, kregen wij een uitleg over hoe we de mountainbike moesten gebruiken. We hebben een tour gemaakt van 2,5 uur, met verschillende klimmen en dalingen. Na het fietsen hadden wij 45 minuten pauze, en zijn toen doorgelopen naar de tweede activiteit. Discover nature, daar moesten wij eerst een wateroversteek maken, 5 mensen gingen met de zipline en de rest ging via een vlot naar de overkant. Daarna hebben wij brandnetelsoep gemaakt en zelf brood gebakken boven het vuur. Na deze activiteit was het tijd voor de laatste hike naar onze bivak, bivak Fairon. Als klas hebben wij besloten om nog een keer onder de sterren te slapen! Wij leggen nu de zeilen klaar, maken het vuur aan en gaan vanavond met elkaar weerwolven. We hebben namelijk als verassing cola, fanta, chips en nootjes gekregen.

Groetjes pabo-ALO c1