Symposium: Maak het gewoon

Lieke Bos: GGZ Team Talk AKWA GGZ Team Talks - Akwa GGZ

In deze sessie gaan we in op het thema naasten van mensen met een psychische kwetsbaarheid. Wat is er nodig om het samenspel vorm te geven en triadisch te werken? Hoe is het om naaste te zijn? Wat is de rol en verantwoordelijkheid als professional hierin? Wat als iemand naasten afhoudt? Wat kan en mag niet volgens de privacy en wat vooral wél? 

Ellen Meijer (senior onderzoeker Hanze, Triadisch samenwerken/ WINST project (mogelijk met Charlotte Wunderink en/of Marjon Huiting)

Herstellen doe je zelf, maar niet alleen. Een goede samenwerking tussen de persoon zelf, naasten en professionals – de triade – kan bijdragen aan herstel, vertrouwen en het tijdig signaleren van problemen. Toch is samenwerken met naasten in de dagelijkse praktijk niet altijd vanzelfsprekend. Hoe maak je daar wél ruimte voor?

In deze interactieve workshop gaan we aan de slag met triadisch samenwerken in de praktijk. We delen inzichten en ervaringen uit verschillende projecten en staan stil bij wat samenwerking kan opleveren én wat het soms lastig maakt. Denk aan privacy, tijd en werkprocessen, maar ook aan verwachtingen, rollen en communicatie.

Vervolgens gaan we zelf aan de slag met praktische werkvormen en tools. We oefenen met het kijken vanuit verschillende perspectieven: hoe is het om de cliënt, naaste of professional te zijn? Wat heb jij nodig om goed samen te werken? En welke kleine stap kun je morgen al zetten?

De workshop is bedoeld voor professionals, ervaringsdeskundigen, naasten, onderzoekers en anderen die betrokken zijn bij mensen met een psychische kwetsbaarheid. Samen onderzoeken we hoe we samenwerken met naasten steeds gewoner kunnen maken.

Rosalie Metze (Associate lector GGZ & Samenleving Hogeschool Windesheim) en Leonie de Quelerij Drie kunnen meer dan één | GGZ & Samenleving | Windesheim

Tijdens het project ‘Drie kunnen meer dan één’ hebben we onderzocht wat nu écht in de weg zit in de samenwerking tussen cliënten, naasten en professionals. We kwamen er achter dat men binnen die triadische samenwerking veel denkt en voelt maar dit niet naar elkaar uitspreekt. Dit blijft onder de oppervlakte, maar beïnvloedt wel de onderlinge verhoudingen. Daarom hebben we een spelsessie ontwikkeld die moet helpen deze onuitgesproken gedachten en gevoelens naar boven te halen en bespreekbaar te maken. In deze workshop doorlopen we een korte versie van de spelsessie met elkaar.

In de spelsessie leren deelnemers elkaar middels een aantal laagdrempelige spelvormen eerst iets beter kennen en creëren we een open en veilige sfeer. Daarna gaan de deelnemers in kleine groepen uit elkaar en bespreken ze situaties waar ze een vraag over hebben of die ze lastig vonden m.b.t. het samenwerken in de driehoek. Met deze situaties gaan we vervolgens aan de slag door een tableau vivant (een levend beeld) te maken en deze beelden met elkaar te bestuderen en analyseren. Uiteindelijk gaat het om de vraag: wat denk je wel maar zeg je niet? Wie zou dat kunnen uitspreken? Wat zou dat teweegbrengen in die situatie?

Marjolein Heslinga (docent-onderzoeker Hanze) en Marie Louise Luttik (lector Familiezorg Hanze)

Het familiegesprek is een door Vilans erkende, bewezen effectieve interventie die in Nederland wordt ingezet in de ouderenzorg, thuiszorg en ziekenhuiszorg maar zeker ook toepasbaar kan zijn in andere settingen of in situaties van onbegrepen gedrag. Tijdens deze workshop krijg je een introductie op het familiegesprek als interventie om het functioneren van families en onderlinge relaties te ondersteunen en gaan we oefenen met belangrijke kernelementen van dit gesprek.

Olaf Galisch (Psychiater Optimaal Leven Assen en Midden Drenthe, BuurtzorgT)

POD stimuleert de dialoog tussen cliënt, naasten en hulpverleners. Open Dialogue richt zich op luisteren, begrijpen en samen betekenis geven aan wat iemand meemaakt. Alle stemmen in het gesprek zijn gelijkwaardig: die van de cliënt, naasten én hulpverleners. Door het gesprek over de psychische ontwrichting te voeren in termen van betekenis in plaats van in termen van ziekte, ontstaat een ander soort dynamiek en nieuwe betekenissen, inzichten, ideeën en creativiteit. In deze gesprekken zeggen mensen vaak dingen tegen elkaar die ze eerder niet durfden te delen. Dat lucht op en brengt mensen dichter bij elkaar. Zo komt men samen tot betere zorg, begeleiding en ondersteuning. En soms is een POD-gesprek op zich al voldoende om zelf weer verder te kunnen.

Er bestaan veel beelden en soms vooroordelen over deze werkwijze, maar hoe werkt deze aanpak nu echt? Ervaringen uit de eerste jaren van invoering in Nederland.