Tussen collegezaal en roeibaan jaagt Gunnar op de Nederlandse top

Student fysiotherapie Gunnar van den Hoogen kan terugkijken op een mooi roeiseizoen. Een seizoen dat voor de roeier van Aegir medio april begon met het winnen van een zilveren medaille tijdens het Nederlands kampioenschap op de Willem-Alexanderbaan bij Rotterdam.

“Ik zat met IJsbrand Cocu in de tweezonder”, blikt Gunnar terug op het NK. “IJsbrand studeert aan de RUG. Eigenlijk hadden we helemaal niks verwacht van deze wedstrijd. We dachten dan ook: ‘Het is leuk als we tot de halve finale komen.’ “ Die halve finale werd daadwerkelijk gehaald waarmee het NK voor Gunnar en IJsbrand al was geslaagd. Maar daar bleef het voor het duo niet bij. “We wonnen de halve finale. Dat was één van de allerbeste races die ik ooit heb gevaren. Het klikte gewoon allemaal.”

Gunnar en IJsbrand bleven zichzelf en de concurrentie daarna verbazen door tweede te worden in de finale. Gunnar: “De jongens die eerste en derde werden, ken ik allemaal van het jeugdroeien. Zij hadden geen idee wie IJsbrand is en ze hadden ook geen idee dat wij zo hard konden roeien in de tweezonder.”

Het WK onder 23

Na het succesvolle NK werd Gunnar begin mei uitgenodigd voor een selectiemoment op de Willem-Alexanderbaan voor het WK onder 23. “Tijdens die trainingsdagen moet je gewoon zo goed mogelijk je best doen om een kans te maken in de boot”, weet hij. “Ze kijken naar mensen die goed met elkaar kunnen roeien, maar ook sociaal met elkaar overweg kunnen. Want als je elkaar buiten de boot niet kan uitstaan, dan heb je er ook niks aan om met elkaar in de boot te roeien.”

Een week na het selectiemoment hoorde Gunnar dat hij was geselecteerd voor het WK -23 in het Duitse Duisburg, in de acht. De voorbereidingstijd was kort want de roeiers gingen met hun vereniging eerst nog naar de prestigieuze Henley Royal Regatta op de Thames. “We hebben daarna twee weken lang echt extreem hard getraind”, kijkt Gunnar terug. “Waardoor we in korte tijd best wel goed zijn geworden.”

Bijna perfecte race

Toch wist Gunnar zich in juli met de acht niet te plaatsen voor de A-finale, mede door de wind die tijdens hun voorronde opstak waardoor ze net niet bij de tijdsnelsten zaten. “Ons doel daarna was om de eerste plek in de B-finale te halen. Dat hebben we gedaan door een bijna perfecte race te varen. Dat gaf wel enige voldoening.” Het WK in Duisburg was een mooie ervaring voor Gunnar. "Ik heb daar vooral veel beter leren roeien. Voornamelijk technisch. Bij het WK had ik andere coaches dan normaal, en die gaven weer andere inzichten, waardoor ik weer wat puntjes kon verbeteren.”

FISU World University Rowing Championships

Na een korte vakantie ging de focus op de FISU World University Rowing Championships, medio augustus,  in het Canadese London waar Gunnar met zijn clubgenoten IJsbrand Cocu, Isaäc Steen en Teun Rienstra (ook Hanze-student) uitkwam in de vierzonder. “Vijf dagen voor de eerste wedstrijd zijn we naar Canada gegaan. Ook om een beetje de jetlag weg te slapen.”

Het niveau was iets lager dan op het WK -23, maar desondanks nog hoog. Het goed op elkaar ingespeelde kwartet eindigde namens Nederland als derde in hun heat, wat een plek in de A-finale opleverde. “Dat gaf wel net iets meer spanning, want we gingen nu echt racen om de medailles. We hebben er heel lang bij gelegen. Alleen toch net niet gehaald want op twee seconden werden we vierde. Maar het was wel echt weer een enorme mooie ervaring. Het is heel bijzonder op hoeveel plekken je in de wereld komt door het roeien.”

Combinatie topsport en studie

Gunnar combineert het roeien met de studie fysiotherapie. “Ik deed eerst de ALO”, vertelt hij. “Dat heb ik in totaal drie jaar gedaan. Waaronder twee jaar over mijn eerste jaar. Na die drie jaar bedacht ik: ‘Dit is niet wat ik in de toekomst wil gaan doen. Ik hoef geen docent te worden. Hier word ik niet per se gelukkig van.’ Dus besloot ik na drie jaar om ermee te stoppen en ben ik begonnen met fysiotherapie. Ik zit nu in het tweede jaar.”

Het roeien vergt al gauw ruim twintig uur in de week met alle trainingen ed. Dat maakt de combinatie met de studie soms lastig. “Zeker omdat fysiotherapie heel veel contacturen heeft”, weet Gunnar. “Je hebt geen verplichte aanwezigheid, maar als je niet aanwezig bent, haal je de studie niet. Ik moet dus wel aanwezig zijn. Dus moet ik het roeien veel om mijn studie heen plannen. Dat lukt op zich wel, maar Ik zou toch liever mijn studie om mijn roeien heen willen plannen.”

Tentamens verplaatsen

Gunnar vertelt hoe nu beide combineert: “In het voorseizoen zitten we vooral in de kleinere boten, dus in de skiff en de tweezonder. "Dan hoeven we geen rekening te houden met anderen, omdat we alleen of met z'n tweeën in de boot zitten. Dat is wel in te plannen. Maar wanneer we bijvoorbeeld voor de Varsity gaan trainen met de vier-met is het lastiger want dan moeten we rekening houden met elkaars beschikbaarheid en trainingen op verschillende momenten inplannen. Het is dan steeds weer passen en meten.”

Fysiotherapie heeft wel een topsportklas die werkt met vaste uren. Dat maakt het wel wat makkelijker voor Gunnar. “Na half drie zijn er geen lessen meer dus dat is wel fijn. En dankzij de topsportregeling kan ik soms tentamens verplaatsen. Dat moet je dan wel ver van tevoren weten.”

Nieuwe sportieve doelen

Het afgelopen roeiseizoen was een mooie voor Gunnar, maar het kan altijd nog mooier. Zo wil hij in de toekomst een vaste plek in de Nederlandse roeiselectie bemachtigen. Zeker ook met het oog op de Olympische Spelen van 2032 in Brisbane. “En volgend jaar wil ik met IJsbrand Nederlands kampioen worden in de tweezonder”, vult hij aan. “Maar het grootste doel is het winnen van de Varsity op het Amsterdam-Rijnkanaal in het voorjaar. Dat is binnen Nederland echt één van de meest gewilde wedstrijden om te winnen. Daar doen ook Olympische roeiers aan mee. De laatste keer dat Aegir won was in 1982 dus dat is alweer een hele tijd geleden.”