‘Ik dacht: waarschijnlijk wil ik later wel werken met mensen met EMB’

„Werken met de doelgroep ernstige verstandelijke en meervoudige beperking (EMB) vond ik echt mega interessant en heel leuk om te doen. Dus ik dacht: waarschijnlijk wil ik hier wel wat mee.” Aan het woord is de 19-jarige Fleur Arends, tweedejaars student Ergotherapie aan de Hanze. In haar eerste jaar deed ze mee aan het Comeniusproject Samen Ontwikkelen. Ze werkte samen met studenten van MBO en WO aan een vraagstuk rond een meisje met EMB. Wat heeft die ervaring haar gebracht?

Tekst: Heleen Abrahamse

Fleur kwam via haar studiebegeleider bij de Kenniscirkel EMB  terecht. Deze kenniscirkels zijn vanuit het project Samen Ontwikkelen geïmplementeerd om eerder en meer aandacht voor de doelgroep te creëren.  "We hebben profileringsuren waarin we aan onze competenties moeten werken. Mijn begeleider wist dat ik geïnteresseerd was in de doelgroep EMB en tipte me voor het project. Ik hoorde dat ik meer over de doelgroep zou leren en samen met andere studenten aan een klein project zou werken".

Helemaal nieuw was de doelgroep voor Fleur niet. Ze woont in Bedum in een wijk waar ook ’s Heeren Loo een aantal huizen heeft voor mensen met EMB. "Daar woon ik middenin en daarom is het voor mij altijd heel normaal geweest. Ik had ook een meeloopdag met een ergotherapeut van ’s Heeren Loo aan het begin van mijn eerste jaar Ergotherapie”.

Meer zien dan alleen de cliënt

Tijdens de kenniscirkel werkte Fleur samen met studenten van MBO, HBO en WO aan een ontwerp voor een snoezelruimte voor een vijfjarig meisje met EMB. De studenten wilden vooral aansluiten bij wat het meisje zelf prettig zou vinden. "We hebben met haar ouders, het kinderdagverblijf en haar hulpverleners gesproken. Steeds met de vraag: wat denken jullie dat zij fijn vindt?” De groep verzamelde daarnaast informatie uit theorie en praktijkverhalen en maakte uiteindelijk een moodboard met ideeën en tips voor de inrichting van de snoezelruimte.

De opdracht liet Fleur vooral zien hoeveel mensen en perspectieven betrokken zijn bij het leven van iemand met EMB. "Ik heb veel geleerd en ben me veel meer bewust geworden van de grootte en de impact van het netwerk om de mens heen: het gezin en de hulpverlening. Hoeveel mensen er allemaal bij betrokken zijn.”

Of de ideeën uit het moodboard uiteindelijk zijn uitgevoerd, weet Fleur niet.

Leren van elkaar

De samenwerking met studenten van verschillende onderwijsniveaus vond Fleur een van de sterke kanten van het project. "De meiden van het MBO waren zelf al aan het werk met deze doelgroep. Zij konden veel vertellen over hoe het er daadwerkelijk aan toe gaat.”

De studenten van de universiteit brachten weer andere kennis mee. "Zij hadden veel ervaring met wetenschappelijk onderzoek en legden snel verbanden. Dat was heel fijn. Je bent echt een team en iedereen heeft zijn eigen ding.”

Als enige HBO-student in de groep merkte Fleur dat haar eigen positie daar goed tussen paste. "Ik voelde me precies tussen theorie en praktijk in zitten en snapte beide kanten goed. Daardoor kon ik snel verbindingen leggen. Ik vond het echt fijn om het als team te doen. We leerden veel van elkaar.”

Wat heb je nodig als toekomstige professional?

Vooraf kregen de studenten uitleg over de doelgroep en veel informatie om zich in te lezen. Fleur luisterde ook podcasts en verdiepte zich verder in EMB. Toch zit de belangrijkste opbrengst voor haar niet alleen in de kennis over deze specifieke doelgroep. De ervaring heeft haar ook laten zien hoe belangrijk het is om verschillende perspectieven bij elkaar te brengen.

Dat sluit aan bij de ambitie van de kenniscirkel: studenten niet alleen kennis laten maken met mensen met EMB, maar hen ook leren hoe ze zelf kennis kunnen opdoen en vanuit verschillende perspectieven naar een vraagstuk kunnen kijken.

Voor Fleur heeft het project bovendien iets veranderd in haar beeld van haar eigen toekomst. "Ik vind de doelgroep heel erg leuk. Ik ben ook heel blij dat ik er meer over te weten ben gekomen. Ik denk: als ik niets leukers vind, dan is dit het sowieso. Maar ik wil nog wel verder kijken naar andere doelgroepen.”

‘Vertel studenten erover in de les’

Heeft Fleur dan nog een tip voor de opleiding? Zeker. Volgens haar kunnen studenten de oproep voor bijvoorbeeld Samen Ontwikkelen gemakkelijk missen tussen alle andere berichten die ze krijgen.

"Wij als studenten krijgen honderd mails per dag. Dan zit daar een oproep tussen voor iets als deze kenniscirkels en die negeer je heel snel door de hoeveelheid mails. Maar stel je voor dat dit echt in de les wordt benoemd, of in een hoorcollege, of dat je gewoon kort uitleg krijgt. Ik denk dat je dan al veel meer aanmeldingen krijgt.”

Juist door studenten actief kennis te laten maken met de mogelijkheden, kunnen meer studenten ontdekken wat werken met mensen met EMB voor hen kan betekenen. En misschien leidt dat, net als bij Fleur, tot de gedachte: ‘Waarschijnlijk wil ik hier wel wat mee.’

Dit is het laatste verhaal van het drieluik Samen Ontwikkelen. Nu vanuit studentperspectief. In het eerste verhaal kwam de praktijk aan het woord. In het tweede verhaal vertelt projectleider Annelies Overwijk waarom het project nodig is en wat ze ermee wil veranderen. Lees de andere twee artikelen ook.

Samen ontwikkelen: leren van én met elkaar binnen het Comenius­project
Samen Ontwikkelen: meer aandacht voor EMB