Afstuderen bij het Groeihuis

"Tijdens het afstuderen voor de opleiding Communicatie heb ik gewerkt aan de opdracht bij het GroeiHuis in Eexterveen. Het GroeiHuis is een initiatief van Stichting Kardeel, ontwikkeld samen met lokale partijen zoals de basisschool, kinderopvang, sportvereniging en het dorpscentrum. Het is een plek waar ontmoeting, bewegen en ontwikkeling samenkomen, voor inwoners van 0 tot 99 jaar.

Toen ik begon aan de opdracht was het gebouw al geopend, maar er was nog geen concrete invulling gegeven aan het GroeiHuis. Daar begon mijn onderzoek. Al snel kwam ik erachter dat we niet moesten kijken naar de invulling van het GroeiHuis, maar nog een stapje terug. Veel inwoners wisten namelijk niet precies wat het GroeiHuis was, waarom het er was en wat zij eraan hadden."

Blog: Daniëlle Buikema, afgestudeerd communicatiestudent van de Hanze. Daniëlle studeerde af bij het Groeihuis Eexterveen, onderdeel van Innovatiewerkplaats Drenthe Gezond en de Werkplaats Sociaal Domein Noord.

Bekend, maar niet helder

Uit mijn onderzoek bleek iets interessants. Het GroeiHuis was niet onbekend. Veel inwoners hadden er wel van gehoord. Maar als je doorvroeg wat het precies was, werd het beeld wazig. Sommigen zagen het als een soort dorpscentrum, anderen als een schoolgebouw of losse activiteitenplek.

Tegelijkertijd was het contact met inwoners sinds eerdere bijeenkomsten (de Toekomstateliers) verwaterd. Er was geen vaste communicatiestructuur en geen herkenbaar verhaal dat consequent werd herhaald. Daardoor dreigde het oorspronkelijke draagvlak langzaam af te nemen. Voor mij was dat een belangrijk inzicht: communicatieproblemen ontstaan niet altijd door weerstand, maar vaak door onduidelijkheid.

Vrijheid binnen grenzen

Wat deze opdracht bijzonder maakte, was de vrijheid die ik kreeg. Er lag geen vast communicatieplan. Ik mocht zelf onderzoeken hoe het GroeiHuis zich helderder en herkenbaarder kon positioneren. Die vrijheid voelde in het begin als een groot speelveld. Totdat ik besefte dat ik werkte voor een organisatie zonder marketingbudget, zonder communicatieafdeling en met een klein team van vrijwilligers.

Alles wat ik bedacht, moest uitvoerbaar zijn binnen die realiteit. Dat veranderde mijn manier van denken. In plaats van groots en creatief alleen, moest ik denken in haalbaarheid, overdraagbaarheid en continuïteit. Niet: wat is communicatief ideaal? Maar: wat kunnen zij zelfstandig blijven doen als ik weg ben?

Van aanbod naar betekenis

Een ander belangrijk leerpunt kwam uit de doelgroepanalyse. Jongeren, jonge gezinnen en ouderen verschilden sterk in communicatievoorkeuren. Maar één behoefte was gedeeld: duidelijkheid. Mensen wilden weten wat het GroeiHuis concreet voor hen betekende.

Daarom verschoof de focus van "dit organiseren we allemaal" naar "dit levert het je op". Niet het totale aanbod centraal, maar de betekenis: ontmoeting, bewegen, ontwikkeling. Dat lijkt een kleine verschuiving, maar het vraagt om een andere manier van schrijven en denken. Minder zenden vanuit organisatie, meer redeneren vanuit de leefwereld.

Communicatie in een dorpscontext

Wat me het meest is bijgebleven, is hoe anders communicatie werkt in een dorp. Informele netwerken zijn minstens zo belangrijk als officiële kanalen. Vertrouwde middelen, zoals de Eexterveensche Courant, spelen een grotere rol dan algoritmes. Herhaling is essentieel en inconsistentie wordt sneller opgemerkt.

Bovendien draait een initiatief als het GroeiHuis niet alleen om activiteiten, maar om gemeenschapsvorming. Communicatie heeft hier niet alleen een informerende functie, maar ook een verbindende. Het moet inwoners uitnodigen om zich mede-eigenaar te voelen. Dat vraagt om bescheidenheid in strategie. Niet schreeuwen om aandacht, maar rustig en consequent bouwen aan herkenning.

Hoe nu verder

Deze opdracht bij het GroeiHuis was de laatste waar ik tijdens mijn opleiding aan heb gewerkt. Kort daarna ben ik afgestudeerd. Een mooi moment om af te ronden, juist omdat deze opdracht zoveel samenbracht van wat ik belangrijk ben gaan vinden in mijn vak: denken in haalbaarheid en aansluiten bij de leefwereld. Dat bleek precies de manier waarop ik zelf het liefst werk.

Tijdens mijn afstuderen heb ik me daarom ingeschreven bij de KvK als zzp'er, onder de naam Met Daan Communicatie. Daarmee werk ik als communicatie- en online marketeer voor kleine bedrijven en maatschappelijke organisaties: vaak partijen zonder grote communicatieafdeling, die vooral behoefte hebben aan overzicht, richting en iemand die met ze meedenkt. Ik help ze zichtbaarder te worden zonder dat het schreeuwerig wordt, altijd in samenwerking. Want niemand kent een organisatie beter dan de mensen zelf.

Dat goede communicatie niet om de grootste campagne draait, maar om aansluiting, heb ik niet alleen bij het GroeiHuis geleerd. Het kwam terug in alle opdrachten waar ik aan werkte. En dat is waar ik nu, met mijn eigen bedrijf, elke dag mee verder bouw.