'Mijn perspectief op mijn eigen opgaven is veranderd.'

Ruben Roemeling werkt als beleidsadviseur stedenbouw, ruimtelijke ordening en monumenten bij de gemeente Ooststellingwerf. In deze rol werkt hij vooral samen met stedenbouwkundige bureaus aan gemeentelijke projecten, maar ook initiatieven van derden. "Ik probeer in een vroeg stadium te sturen en te begeleiden, met als doel om de omgevingskwaliteit de goede kant op te duwen."

Zijn achtergrond ligt in ruimtelijke ordening en planologie. Stedenbouw, landschap en architectuur kwamen daarin wel voorbij, maar hij merkte dat hij zich verder wilde ontwikkelen. "Ik ben breed opgeleid, maar ik had behoefte om meer gevoel te krijgen bij het zelf tekenen en ontwerpen van situaties, als gespreksmiddel naar andere partijen toe."

Ontwerpen als gesprek
De aanleiding om met de Leergang Gebiedsontwerp te starten, was concreet. "Tot nu toe knipte en plakte ik vanuit aangeleverde pdf-bestanden om te laten zien wat ik bedoelde. Dat kan makkelijker, beter en misschien ook meer in overleg met anderen. Je leert in deze leergang beter kijken, beter luisteren en je ontwikkelt je verder aan de ontwerpkant. Dat was voor mij de trigger."
De grootste waarde bleek uiteindelijk breder te liggen dan hij vooraf had verwacht.

Anders leren luisteren en verder vooruitkijken
De eerste werkplaats was gericht op goed luisteren en een idee krijgen bij de route van verleden naar toekomst. "Als je niet oplet, hoor je eigenlijk heel vaak alleen maar wat je al wist. Of een beetje daaromheen. Maar de nieuwe dingen hoor je soms juist niet zo goed. De luisteroefeningen aan het begin van de leergang maakten me daarvan bewust en waren heel waardevol"
In zijn werk keek Ruben al vaak vanuit de geschiedenis en de eigenheid van een plek. De leergang voegde daar een toekomst laag aan toe.

"Ik ben doordrongen van de kwaliteit van plekken. Niet per se dat we ze moeten behouden zoals ze zijn, maar wel als goed vertrekpunt. Maar vooral die toekomstlaag vond ik heel waardevol. Dat we ons afvragen: doen we het nog steeds goed als we nog verder vooruitkijken? Dat heeft mijn perspectief op mijn eigen opgaven veranderd."

"Als gemeente werken we vaak bijna vanuit een aanname: die plek, daar moet wat gebeuren. In de leergang komt veel meer de kritische vraag naar voren: zitten we eigenlijk wel op de logische plek? Klopt dat wel als we naar de historie kijken? En wat gebeurt er hier in de toekomst?"

Drie dagen vol in de leergang
Tijdens de leergang is er twee keer een driedaagse waarbij de deelnemers in een casus duiken.
"Ik heb ze allebei als heel prettig ervaren. Je gaat aan de slag met een casus anders dan je eigen werkgebied. Doordat je drie dagen hier vol in zit, ben je ook even helemaal los van je werk en zit je helemaal in de leergang."

De multidisciplinaire samenstelling van de deelnemers is dan ook waardevol. "Iedereen zet zijn eigen kracht in en dat is mooi om te zien. Architecten en stedenbouwkundigen kunnen bijvoorbeeld heel snel een analyse maken van een gebied. Je krijgt dan ineens live mee hoe andere disciplines denken en werken."

Niet te hard van stapel
Als hij één advies geeft aan mensen die met gebiedsontwikkeling werken, is het: vertraag.
"Ik zie om me heen dat het vaak te snel gaat. Er wordt snel gezegd: we gaan hier iets moois van maken. Maar misschien neem je dan de belangrijkste mensen en belangen niet goed mee."

Zijn blik is verschoven: van snel naar de oplossing naar eerst begrijpen wat een gebied is en waar het naartoe kan. "Wat zit er in het gebied? Wat zat er in het gebied? Wat vinden mensen zelf belangrijk? En kun je met die waarden een plan maken richting de toekomst?"

"We moeten oppassen wat we met elkaar doen, welke keuzes we maken en niet te hard van stapel lopen.”