‘Ik heb meegewerkt aan het verbeteren van de test voor baarmoederhals­kanker’

Elk jaar krijgen ongeveer 900 vrouwen in Nederland te horen dat ze baarmoederhalskanker hebben. Door regelmatige screening weten we gelukkig steeds meer van deze gevallen vroeg op te sporen, wat de behandeling makkelijker maakt. Hoewel deze screening al erg goed is, denken onderzoekers van het Universitair Medisch Centrum Groningen dat het nog beter kan. Vierdejaars student Medische Diagnostiek Lianne van Wier, werkte tijdens haar stage mee aan een manier om de test voor baarmoederhalskanker nog sneller en efficiënter te maken.

Op dit moment bestaat de test voor baarmoederhalskanker uit twee delen. Eerst maakt de arts een uitstrijkje en kijken ze in het lab of het HPV-virus aanwezig is. Als dat het geval is, worden de cellen onder een microscoop bekeken door een zogenoemde patho-cytoloog. 'De patho-cytoloog kijkt of er afwijkende cellen te zien zijn', legt Lianne uit. 'Zo ja, dan word je doorverwezen naar een gynaecoloog.'

Mensenwerk

Maar deze laatste stap blijkt niet 100 procent betrouwbaar: 'Het blijft mensenwerk, dus er kunnen vals positieve of vals negatieve resultaten zijn.' Dus hebben onderzoekers van de afdelingen Gynaecologische Oncologie en Pathologie een test ontwikkeld waarmee je in het DNA kan zien of iemand baarmoederhalskanker of voorstadia van deze ziekte heeft. 'Dit is veel betrouwbaarder, maar het is momenteel nog wel een proces met verschillende handmatige stappen. Tijdens mijn stage heb ik onderzocht of we dit nog efficiënter konden doen door het proces te automatiseren.'

Dus ging Lianne aan de slag om de methode op te optimaliseren, en de resultaten naast elkaar te leggen. 'Ik mag nog niet alles vertellen over de resultaten, maar het lijkt er in ieder geval op dat we het proces zeker efficiënter kunnen maken.' Daarmee word de test voor baarmoederhalskanker voor vrouwen makkelijker: 'Je hoeft dan niet meer zo lang te wachten op de uitslag.'

Veel geleerd

Lianne heeft in ieder geval veel geleerd tijdens het hele proces. 'Ik heb tijdens de opleiding al eerder gewerkt aan het aantonen van eierstokkanker, en dat vond ik toen al super interessant. Ik ben dan ook blij dat ik hier tijdens mijn stage nog meer over kon leren, en dat ik kon ontdekken hoe het is om onderzoek te doen.'

Toch wil ze na haar afstuderen waarschijnlijk meer richting een klinisch diagnostische baan. 'Nu deed ik meer onderzoek, maar ik vind het toch leuker om mee te werken aan het analyseren van monsters en het helpen bij de diagnose. Dus ik hoop dat ik daar een leuke baan in kan vinden!'