Bonfire: Ontwikkeling van biobased vlamvertragers

Onderzoeksproject

Hanze - ZAP-lab - Stella Dekker Fotografie-4921.jpg

Vlamvertragers zijn materialen die ervoor zorgen dat producten en stoffen minder snel in de brand vliegen en verspreiding van vuur tegenaan. Dit zijn dus belangrijke materialen om producten veilig te maken. Je kunt deze stoffen vinden in isolatiemateriaal, meubels en auto's. Dit project onderzoekt duurzame, veilige alternatieven voor deze stoffen.

BONFiRe is een samenwerking tussen PLIXXENT, ChemCom Industries en de Hanze. Het publiek-private project wordt mede mogelijk gemaakt door financiering vanuit het EFRO-fonds van de Europese Unie en vanuit Samenwerkingsverband Noord-Nederland.

Vlamvertragers worden breed gebruikt in de industrie voor veel verschillende producten. Denk aan isolatieschuim van huizen, in auto's, maar ook in matrassen, meubels, gordijnen en tapijten. Oftewel, in heel veel producten in je huis. Vlamvertragers zijn bepaalde chemische stoffen die de kans op onsteking verkleinen en verspreiding van het vuur tegengaan. Vlamvertragers zijn dus belangrijk voor onze veiligheid, maar ze hebben ook een groot nadeel: de chemische stoffen zijn schadelijk voor onze gezondheid. Doordat ze in veel producten in ons huis voorkomen, is de kans relatief groot dat je onbewust de stoffen inademt of inslikt.

Bovendien worden huidige vlamvertragers gemaakt vanuit fossiele grondstoffen, waardoor de productie van de stoffen ook een negatieve invloed hebben op het klimaat en milieu.

Een veilig alternatief voor vlamvertragers is nodig om de negatieve invloed op onze gezondheid en het milieu te beperken.

Een belangrijk aspect van dit onderzoek is dat het gevonden alternatief minstens even goed presteert en werkt als huidige vlamvertragers, en dat het geschikt is voor opschaling voor toepassing in de industrie.

Op dit moment bevindt het project zich in de eerste fase van productontwikkeling. De eerste resultaten zijn veelbelovend en zullen gebruikt worden om op te schalen naar de 'eerste kilo’: een voldoende hoeveelheid materiaal dat nodig is om te testen of het materiaal chemisch en functioneel blijft presteren bij grotere volumes. Daana wordt gekeken of het productieproces herhaalbaar en reproduceerbaar is. Dit laatste is een vereiste in de stap naar industriële toepasbaarheid.