Donderdag 2 oktober

ALO1A

Na een slapeloze nacht in de gezamenlijke bivak werd iedereen toch weer enthousiast wakker om aan de eerste uitdaging te beginnen. Om half tien stonden we fris en fruitig klaar om eigen vlotten te bouwen en al onze spullen over de rivier te krijgen. Dat ging grotendeels goed, al bleef niet iedereen droog ;). Door de moeheid en chaos werd het touw even losgelaten en dreven vier jongens bijna weg op open water.

Daarna ontwikkelden we onze outdoor-kookskills en genoten samen van een versgebakken broodje en soep (zelfs het water was gefilterd). Met een gevulde buik gingen we door naar de volgende challenge: mountainbiken. Iedereen had er zin in, maar negen deelnemers leerden al snel dat dit misschien toch niet hun sport is.

De super snelle fietsers kwamen na 15,5 km vol adrenaline terug, waarna we de avond afsloten bij ons een-na-laatste bivak. Gelukkig hebben we morgen op dezelfde plek een activiteit, dus geen wekker om 6:30 en ineens was iedereen weer gezellig :). Het kampvuur brandt, de maaltijdpakketten zijn geregeld, en zo bereiden we ons voor op de een-na-laatste dag.

Sportieve groetjes, Jille & (vooral) Saar

ALO1B

In tegenstelling tot gister werden we vanochtend wakker in een droge en warme bivak. Na ons ontbijt werd het tijd om het kamp op te ruimen en te vertrekken. Waar naartoe? Dat is elke keer een groot vraagteken. Deze keer bleek het onze eerste activiteit te zijn, het kanovaren. Bij de meeste groepen verliep dit, op kletspoot of natte kont na, voorspoedig. Het zonnetje brak door en stiekem konden we tijdens het peddelen een beetje genieten. Na zo'n anderhalf uur varen eindigde onze tocht en wandelden, na een snelle kledingwissel, door naar speleo. We trokken daar een grote overall aan en al lopend en kruipend verkenden we de mergelgrotten. Tegen het einde van de middag was het tijd om naar onze bivak locatie te wandelen. De kaart werd bestudeerd en zonder omwegen kwamen we aan bij onze slaapplek. Iedereen was inmiddels aardig moe maar uitrusten kon helaas niet want de bivak moest gebouwd worden. Nadat de slaapplek geregeld was, de latrine stond en het vuur knisperde konden de zakken adventurefood weer tevoorschijn worden gehaald. Drie studenten namen eerst nog even een verfrissende duik in de Ourthe, terwijl de rest genoot van een warme maaltijd en gezellig gesprek rond het kampvuur. Welterusten en tot morgen.

ALO1C

Het was een mooie dag voor onze toppers van ALO 1C. Ze werden wakker in de groeve, een “luxe” bivakplaats! Hier hebben ze de hele ochtend en middag de klimwanden, de abseil en vrije val getrotseerd. Wij zijn super trots op onze studenten en we hebben henzelf gevraagd om dit ook van zichzelf te benoemen. Onderstaand is dit terug te lezen.

We kijken terug op een mooie dag en kijken (net als de mooie koppies op de foto’s) met een lach naar morgen.

Steven en Lotte (studiecoaches van ALO 1C)
Bram: Dat ik mijn hoogtevrees aan de kant heb geschoven en ik alles wat er vandaag te doen was gedaan heb. Ook al vond ik het op sommige momenten erg moeilijk en spannend heb ik het als nog gedaan.
Brent: positieve groep
Demi: Ik ben trots op hoe ik de mensen om me heen motiveer en mijn leiderschap toon. Tegelijkertijd ben ik er trots op dat ik naar mijn gevoel durf te luisteren zodra ik even tijd voor mezelf nodig heb.
Guyon: dat ik alles vandaag gedaan heb
Hidde: dat ik vandaag alles gedaan heb en de mensen die er meer moeite mee hadden veel heb geholpen waar dat kon
Ibo: Dat ik goed ben voorbereid op alles en dat mijn tas goed is ingepakt
Jip: dat ik leiding heb genomen en mijn hoogtevrees heb overwonnen
Kian Dat ik alles goed heb meegedaan en eigenlijk geen grote tegenslagen gehad heb.
Kylian: Ik ben trots op de dingen die ik vandaag heb gedaan bij het klimmen. Ondanks de hoogtevrees en angst toch meegedaan. Daarnaast ben ik op trots het feit dat ik eerlijk heb aangegeven dat ik het spannend vond.
Liet: Dat ik eerlijk ben geweest over mijn angsten
indsey: Dat ik toch mee naar de Ardennen ben gegaan ondanks ik er tegenop keek
Mare: Dat ik elke dag weer met een goed en blij gevoel opsta ondanks de tegenslagen van  daarvoor.
Merijn: dat ik mezelf tot het uiterste heb gepusht en ik niet opgaf als iets zwaar was.
Milan: ik ben trots op het eerlijk zijn tegenover mijn klasgenoten, ook als ik geholpen moest worden.
Olivier: ondanks de hoogtevrees en spanning, de angst overwonnen en alle onderdelen van het klimmen de top gehaald.
Rens: door de pijn heen gaan
Rhodé: Ondanks de pijn toch bijna helemaal naar boven geklommen en niet opgegeven na de dag van gisteren
Rosalie: ik ben trots op dat ik er nog steeds positief in sta en hoe we als groep steeds beter samenwerken.
Rutger: Dat ik ondanks de angst met de vrijeval toch ben gegaan en trots ben op mezelf en de groep met hoe ze me erdoorheen supporten
Sem: ik ben trots op dat ik zo positief kan blijven ook al heb ik het soms zwaar.
Tijn: ik ben trots op dat ik ondanks alle tegenslagen toch positief blijf en het nog steeds naar mijn zin heb.

ALO1D

Toen was het alweer dag 3. Na een bewogen nacht waarbij onze prachtige bivak meermaals was ingestort en ook weer terug is opgezet (met dank aan Quin en Friso), begonnen we vanochtend met goeie moed. Lekker ontbijten met z’n allen en het wandelen ging weer van start. Dit keer was onze eindbestemming de steinlijn grot. Met onze overalls aan en helmen stevig op, begon onze tocht. De grot was echt prachtig om doorheen te lopen/kruipen en nadat we door de kleinste gaatjes waren gekropen en zelfs nog een wand op zijn geklommen, zagen we weer licht aan het eind van de grot. Even een kleine pauze, de modder van onze gezichten afwassen en toen mochten we alweer een vlot gaan bouwen. In 2 verschillende groepen hebben we een meesterlijk vlot gebouwd waarmee we inclusief onze tassen naar de overkant zijn gevaren en tot onze verbazing aan toe hebben we allemaal (op een paar natte schoentjes na) droog de overkant gehaald! Dan nog een kleine wandeling naar het bos waar we zelf vuur gingen maken en lekker konden koken en dan gaan we zo alweer door naar onze volgende bivak.

Groetjes aan al onze ouders,

Liefs 1D

PAV1A

Vanochtend werden we rond tien voor acht wakker gemaakt in de vrieskou. We moesten meteen aan, slaapzakken uit en bivak afbouwen. Nog even een grote of kleine boodschap doen met uitzicht van een prachtige mistige vallei en lekker ontbijten met droge broodjes en een lekker warm vuurtje. Daarna gingen we (een beetje te laat) op pad. Na een route van de berg af en kort door het dorpje kwamen we bij de camping waar alle mountainbikes stonden. Uiteindelijk in twee groepen rond gereden, steil omhoog en snel weer naar beneden. Er is slechts 1 persoon (zachtjes) gevallen. Bij de camping lekker geluncht en even omgekleed voor het kanoën waar we een dik uur naartoe hebben gelopen. We hadden heerlijk weer voor het water, lekker met de stroming mee door een prachtige omgeving. Veel mooie natuur en dieren gespot, waaronder nog een rare vogel die een duik nam in het water.

Om half zes waren we (eindelijk) klaar met roeien. Het was erg leuk maar toen (na dik 2 uur) ook wel flink koud en vermoeiend voor de schouders. Hier waren we in dubio of we gingen eten of lopen want we moesten nog zes kilometer lopen naar onze bivak plek. Uiteindelijk besloten om te gaan lopen. En daar gingen we. Het eerste deel ging lekker vlak door het dorp, na drie kilometer in een haarspeldbocht een pauze gehouden. We zaten er flink doorheen en iedereen was redelijk kapot. Het tweede deel was echt grensverleggend, stijgen, smalle paadjes, door weilanden waar iemand nog vol in de stront stond, maar we hielden elkaar op de been (soms letterlijk)

Na een fikse tocht van ruim 2,5 uur waren we er. Eindelijk! We werden begroet met gejuich en lampjes want door omstandigheden waren er een paar met de auto vooruit gebracht. Een warm vuur en een opgezette bivak wachtten op ons. Dat was echt super!!! Snel tassen neer gedumpt en we konden eten maken. Inmiddels al tien uur geweest en de meesten hebben het avondeten op. Straks nog de dag debriefen en dan gaan de eersten al lekker op bed. Slaap lekker!!

PAV1B

Het was een erg lekker dagje, zonder al te veel gewandel met de tas. Als eerste zijn we gaan klimmen waarbij sommige hun hoogtevrees even aan de kant moesten zetten, maar dat ging helemaal goed! Het was heel gezellig en er was een leuk sfeertje in de klas. Daarna hadden we ronde twee van het klimmen en gingen we abseilen en klimmend de muur op. #letsgo 

Het was heel fijn want we konden ons zelf daar even opfrissen dat was wel lekker na de lange dagen in de zweetkleding. Toen dat voorbij was konden we met zijn allen wandelen naar onze bivak die was gelukkig dichtbij. Het ging toen even anders dan normaal omdat we aparte bivakken moesten bouwen aan de bomen. Maar door de samenwerking in de groep ging het heel goed en was het best wel snel klaar. We konden heel even chillen en toen was het ook alweer tijd om lekker wat te eten. En om te gaan slapen in de knusse tentjes.

Groetjes
De dushis van 1b